NOise. Скажэнне. Удар гітарных узмацняльнікаў. Зерністыя пульсы хатніх відэа. Успаміны, якія вы можаце адчуваць, але не зусім бачыць. Для Ясіра Разака, музыкі і лідэра ірацка-амерыканскага калектыву Nabeel, у гэтых паглічных прасторах можна знайсці камфорт, неяк больш, чым успаміны высокай выразнасці. Менавіта ў гэтым месцы – там, дзе ўспамін размываецца з фантазіяй, і “дом” – менш фіксаванае месца, чым уяўная ідэя – што Набэль робіць летуценную, дысанансную рок -музыку, якая дасягае цэласнасці па ўсёй радзіме і сямейных лініях.
Падарожжа Разака да фарміравання Набіэля пачалося ў дзяцінстве ў 90 -х, калі яго сям’я пераехала з роднага Ірака ў штат Вірджынія. Яго раннія ўспаміны і ўвядзенне ў амерыканскую культуру былі пераплятаны з музыкай – яго фармацыйныя гады праводзілі прагляд MTV са сваім старэйшым братам, слухаючы разгромныя гарбузы і вывучаючы музычную сцэну Вірджыніі. У гады каледжа ў даліне Шэнандоа ён наведваў жывыя пляцоўкі, такія як дом Крэйёлы па маршруце 81, яго розум пашыраецца з вольным творчым выразам клуба асадка і іншых гуртоў Alt.
Натуральна, што тады гук Набэля ўкараняецца ў скажэнні і гранж любімага альт-року і абутку Разака. Такія песні, як “Wasal” і “Dayr Bali” з будучага EP “Ghayoom” (“Воблакі” на арабскай мове), далікатныя і шчыльныя, у той час як “Ялма”, а загалоўны трэк абапіраецца на захапляльныя, але няшчасныя гукавыя дыскі Вірджыніі Slowcore.
“Ёсць такая эмацыянальная якасць і цяпло для скажэнняў, няхай гэта будзе візуальны ці гукавы”, – адзначае Разак. “Дысананс нейкім чынам адчувае сябе фантастычна, прасякнутым нейкім дзівам. Нават калі я думаю пра відэа, тое, што рэзаніруе найбольш са мной, ніколі не з’яўляецца высокім дазволам. Гэта якасць статычнага ў старым відэа з дзяцінства, гэтая цудоўная тэкстура цуду і перагрузка”.
https://www.youtube.com/watch?v=lhyagjgyrra
У той час як яго гук натхнёны амерыканскай музычнай адукацыяй Разака, імя Найбеля – даніна бацьку Разака. “У арабскай культуры ваша імя – ваша радавод, дзе вы пераказваеце патрыярхаў у вашай сям’і”, – тлумачыць Разак. “Я зразумеў, што калі б вы паглядзелі на мой радавод на карце, вы ўбачыце, што гэта пранікненне праз Ірак, а потым раптам убачыць гэтую крайнюю чужы сябе ў Амерыцы. Імя адчувае сябе як аднаўленне сувязі з нашай радасцю”.
“Дом” – і пошук шляху да гэтага месца – гэта адна з галоўных асабістых і творчых матываў Разака. “У той час як мая сям’я родам з Ірака, я не ведаю, што мне падабаецца дома”, – дзеліцца ён. “Гэта адчувала сябе так незнаёмым, калі я быў там. Шмат у чым я адчуваю сябе ізгоем”.
Сярод спарадычных візітаў у Ірак яго апошняя паездка ў 2022 годзе была глыбокай. На матэрыяльным узроўні яго ўразілі цяжкасці паўсядзённага жыцця ў Багдадзе, шнары з дзесяцігоддзяў канфліктаў усё яшчэ захоўваюцца. Уз’яднанне з сям’ёй было яшчэ больш уплывам: “Было падобна, што вяртанне на месца экстрэмальнай велічыні для майго жыцця”. Нягледзячы на тое, што ён не бачыўся 20 гадоў, яго стрыечныя браты яго добра памяталі. “Адчуванне сваёй любові і іх ведання пра мяне, нават пасля гэтага часу і адлегласці, было сапраўды вылячэннем”, – успамінае ён.
“Для мяне дом на самай справе адчувае сябе больш падобным на вобразную прастору”, – працягвае ён. “Я думаю, што людзі дыяспары вельмі разлічваюць на фантазію, каб палегчыць наш унутраны ландшафт дома. Магчыма, ёсць нейкі” уяўны “Ірак, у нейкім сэнсе, дзе я магу спыніцца ў сваёй галаве”.
Праект Набіэля падштурхоўваецца да пачуцця настальгіі і ўяўляў сабе вяртанне дадому. “У мяне нічога не перададзена ад бабулі і дзядулі з Ірака”, – кажа Разак. “Без такой пераемнасці гісторыі я заўсёды спрабаваў знайсці рэчы са свайго мінулага, каб скласці падказкі ў тое, што было маё жыццё ў тым месцы, пра якое я не ўяўляю рэальнай уяўленнем”.
Ён прыпісвае гэта за старадаўнюю якасць візуальнай ідэнтычнасці Набіэля. Некалькі іх музычных кліпаў з любоўю сшыты са старых сямейных кадраў, у тым ліку каштоўныя хатнія фільмы, знятыя бацькам Разака ў раннія гады ў ЗША праз кліпы ўсмешлівых маладых бацькоў і паездкі ў парк забаў, мы бачым інтымныя позісы новага жыцця, якія разгортваюцца, дні, якія адліваюцца з ціхай сілай адаптацыі да дзіўнага новага месца: “Фотаздымкі і відэа – гэта маё акно назад у гэты свет.”
Разак гуляў у розных групах да фарміравання гэтага праекта, але адчуў штуршок, каб пачаць Nabeel пасля ўдзелу ў дыяспарных супольнасцях у Інтэрнэце, асабліва іракскіх і арабскамоўных груп. “Так шмат людзей займаецца крутымі рэчамі на Блізкім Усходзе і Паўночнай Афрыцы”, – кажа ён. “Я быў натхнёны пачаць рабіць музыку, якую я любіў, і рабіць гэта на арабскай мове. Я не мог паверыць, што гэтага яшчэ няма”.
Выбіраючы толькі спяваць на арабскай мове, Разак сутыкнуўся з асабістай перашкодай – пераадольваючы ўласную “моўную няўпэўненасць” вакол мовы. Паводле яго слоў, напісанне і спевы ў іракскай форме асабліва складана з -за таго, што ён “вельмі адрозніваецца ад стандартнай класікі”.
“Я думаю, што людзі дыяспары шмат разлічваюць на фантазію, каб палегчыць наш унутраны ландшафт дома”
“Мова – гэта такая праява нашых адносін з ідэнтычнасцю”, – тлумачыць ён. “Часта ёсць гэтая даволі распаўсюджаная дыяспарная віна вакол мовы і нашу сувязь з домам.” Хто я раблю гэта? Хто я нават паспрабаваць? ” Мая самая вялікая праблема была проста напісаць і прадставіць мову так, як я сам выкарыстоўваю яе.
Мова – гэта слуп для Разака. Вырастаючы, ён дапамог маці падрыхтавацца да тэсту на грамадзянства ЗША; Затым ён выкладаў заняткі “англійскай мовай як другой мовы” новым імігрантам. Сёння ён працуе настаўнікам англійскай мовы ў сярэдняй школе. І хоць ён вырашыў не публізаваць сваю музычную кар’еру са сваімі цяперашнімі студэнтамі, ён лічыць, што яго вучэнне цесна звязана з праектам Nabeel.
“Мова – гэта першая кропка для людзей у новай краіне”, – лічыць ён. “Яны тут, сядзяць у прорве зусім новага жыцця. Праз мову вы таксама дапамагаеце ім арыентавацца ў грамадскіх сістэмах, падтрымліваючы свае сем’і, паказваючы ім, якім можа быць жыццё ў гэтым новым месцы. Набэль заўсёды будзе прадстаўляць такое падарожжа”.
Яго лірызм летуценны і абстрактны, пабудаваны ў паэзіі, гуляе ў той самай туманнай прасторы, як у хатніх відэа. Такія трэкі, як “Ghayoom” і “Wasal” на EP, з’яўляюцца галоўнымі і эмацыйнымі, вывучаючы такія тэмы, як страх пераменаў і барацьбу са стратай. “Я напісаў гэтыя песні ў вельмі экзістэнцыяльны час, калі я змагаўся з хуткай стратай усяго, што я ведаю ў жыцці”, – раскрывае Разак. “Няхай гэта будзе старэць мае бацькі, ці як у асноўным усё зменіцца і не застанецца ранейшым, я сяджу з гэтым цэнтральным захапленнем жыцця і смерці”.
З радкамі, як “проста дайце мне тое, што не зменіцца“, Словы цякучыя і элементарныя.” Яны не маюць канкрэтнага, аб’ектыўнага сэнсу “, – кажа Разак. – Гэта пачуццё. У аснове тэкстаў – гэта вера ў тое, што мова эмацыйна зараджана “.
Адназначна прыгожа чуць, як родны іракскі арабскі арабскі бацькоў пераплятаецца з Sonics альтэрнатыўнай рок -музыкі. Гэты сінтэз рэзаніруе з іншымі, асабліва маладымі іракцамі. “Ніколі за свае 20 гадоў жыцця я ніколі не разлічваў убачыць словы” іракскі “і” Shoegaze “у тым жа сказе”, – пракаментаваў карыстальнік пад адным з відэа Nabeel. Разак атрымлівае “пераважна станоўчыя” паведамленні з усяго свету, асабліва “людзі, якія з’яўляюцца роднымі арабскімі выступоўцамі, кажуць мне, што яны прагнуць гэтага і не могуць паверыць, што гэта існуе”.
Пачынаючы з даніны сям’і і туга да незнаёмай радзімы, Набэль стаў люстэркам для іншых людзей самастойна паміж падарожжамі; Уяўны дом зараз з’яўляецца агульнай прасторай, багатай прычашчэннем і прыналежнасцю, пабудаваным на ўласных умовах Разака. Разак распавядае Nmeусміхаючыся: “Гэта было так абнадзейвае і пацвярджае, што я зразумеў, што гэта, магчыма, мае большы сэнс, чым я калі -небудзь лічыў магчымым”.
“Ghayoom” Nabeel (غيوم) выходзіць 24 ліпеня