Ляўрэаты апошняга “Басовішча” – менскі гурт s.d.m. прэзэнтуе ў апошнім туры ТГ у гэтым музычным сэзоне сваю песьню “Сагрэйце краіну”, якую лідэр гурта Саня Сірык напісаў, калі ішоў узімку з басэйну: “Вечная мерзлата нам ня сьвеціць. Белая паласа наперадзе”, - сьцьвярджае музыка і раіць паслухаць песьню ўсім. Каб сагрэцца.
Мне звычайна чамусьці крыху няёмка распавядаць пра свае песьні: як я іх напісаў, як успрымаю, які ўкладаў сэнс. Лічу, што кожны слухач усё роўна ў любым выпадку пачуе/адчуе тое, што пачуе/адчуе сваім сэрцам, душою ці розумам. Што б ні казаў аўтар песьні пра сэнс, пра тое, што ён хацеў сказаць, пра пасыл, мы ўспрымаем усё толькі праз прызму сьвядомасьці, свайго ўнутранага сьвету. Таму, сэнс... Карчовы, звычайны сэнс. Хаця зь цягам часу колеры ды фарбы гэтага жарту (!) пачалі пакрысе падмяняць, але пра гэта размаўляць проста нават брыдка. Адзінае, памятаю была зіма, ішоў з басэйну (хе-хе... але ж праўда), штосьці навеяла.Напісаў да яе і музыку, а аранжыроўку зрабілі ўсёй групай. Зараз, шчыра кажучы, музыку ствараем амаль што ўсе разам, раней такого не было, ну, хіба што ў значна меншай ступені, чым сёньня. На маю думку ў кожным гурце павінен быць той чалавек, які адказвае за музыку ды словы. Бо, калі ты ствараеш штось адзін, ты абавязкова ўжо загадзя бачыш тое, як мусіць збольшага выглядаць твор. А вось ужо нанізаць на шкілет так званыя "прыгажосьці" павінны ўсе ўдзельнікі, бо кожны дадае сваё, што важна. Калі ж з чыстага аркуша паперы пачынаюцца адначасовыя ды бясконцыя мазкі - гэта суцэльная безгустоўшчына атрымаецца, трызьненьне нейкае, кампот з сухафруктаў. Даю амаль 100 адсоткаў.
Раю ўсім лепей паслухаць, усьміхнуцца ды супакоіцца: вечная мерзлата нам ня сьвеціць. Будзе ўсё лепей... Значна лепей, проста ў нас чорная паласа. Будзе белая.
s.d.m. – Сагрэйце краіну (муз. і сл. Саня Сірык).
Разьмяшчаецца са згоды выканаўцы.
Саня Сірык, для ТГ
