Нарадзіўся 07.07.1961 у Берасьці. Ад канца 70-х уваходзіць у шэрагі адраджэнскіх суполак - "Майстроўня", "Беларуская Талеранцыйная грамада", "Талака" ды інш. Браў актыўны ўдзел у выданьні пазацэнзурных часопісаў "Люстра дзён" (1980), "Бурачок" (1987), працаваў у часопісе "Спадчына" (ад 1990). У 1983 скончыў філялягічны факультэт БДУ, у 1986 - асьпірантуру пры інстытуце мовазнаўства Акадэміі Навук. Выкладаў у Менскім пэдагагічным інстытуце, у Беларускім гуманітарным ліцэі. У 1988 годзе стаў адным з заснавальнікаў Беларускага Народнага Фронту "Адраджэньне", цяпер кіраўнік партыі БНФ. Мае надзвычай шырокія музычныя густы, у іх няма месца толькі разнаякай папсе. Сярод галоўных улюбёнасьцяў: джаз - ад рэгтаймаў празь бі-боп да Марсаліса, эўрапейская этнічная музыка і, натуральна, клясычная рок-музыка 70-х. "ТГ" паважае за тое, што тут прадстаўлены шырокі спэктр айчыннай музыкі, якую гатовы слухаць усю й усялякую. Акрамя сьпеваў па-расейску, якія не нясуць беларускай энэргетыкі, - дадае экспэрт.
padme om. Кола дзеяў круціцца, ня кратаючыся. Унутрыбеларускі
самадастатковы постмадэрн. "Стары храм зруйнавалі,/ Абразам ня
гледзячы ў твары: / Парушылі мост да нябёс". Гэта з дагістарычнай
"Мроі". Ня маю прэтэнзіяў да "Агні гараць" NESTARога BANDу (верш
Рублеўскай; зрэшты, яна мройскую песьню ў 80-я чуць магла).
Праблематыка не памянялася.
"Калыханку" і "Рэвалюцыю" яднае візіянэрская вобразнасьць. Як кажуць некаторыя палітыкі, "пазытыўная альтэрнатыва". Асабіста мяне зачапіла "Рэвалюцыя": жывая й шчырая, без надрыву, ёсьць баляда, ёсьць мэлёдыя. Чаго ня скажаш пра сёе-тое іншае (рэпавае) у гэтым падборы.
"Ведзьма" навеяла ўспамін зь "Беларускае Майстроўні" - нашага
"нефармальнага", як казалі ў пачатку 80-х камсамольцы, нацыянальнага
згуртаваньня. У нашым варыянце гэты купальскі заклён меў крышку іншыя
мэлёдыю й словы (і быў акапэльны, і пад яго хадзілі вакол вогнішча),
але містычна-гіпнатычны ўплыў быў такі самы. Спадзяюся, да купальскіх
дзён "Ведзьма" выйдзе на заслужанае першае месца. Наш сапраўдны
фальклёр усё ж невычарпальны (асабліва калі электронны чарпак у
Кірчуковых руках).
Крамбамбульскі "Маўзэр" - бяспройгрышны гіт, дзе музычны вобраз і вакал арганічна нітуюцца з травэстацыяй у зьмесьце. Бо ж патасу ў нас калі-нікалі зашмат. Прыкладам, "Сьлёзы" ад “PANaNieba” сапраўды трошкі плаксівыя.
Добрая, прафэсійная, цэласная рэч як з музычнага, гэтак і зь
літаратурнага гледзішча -- "Сонца вакол" Indry. Захацелася яшчэ
паслухаць гэты гурт. Віншую дзяўчат-музыкаў і Леру Сом. Мо' і добра,
што тут чуваць у саўндзе постмадэрн, памятаеце: "Some of them want to use you / Some of them want to be used by you..."
"Схаванае сэрца" - выдатны, як амаль заўсёды, верш Анемпадзістава. А вось музыка кранае слаба. Мяркую, трывалае лідэрства гэтай песьні IQ48 - дзякуючы тэме. Наагул цікава, што тэмаў каханьня-самоты-маркоты у гэтым чарце амаль няма. У душах многіх творцаў па-ранейшаму, натуральна й калі-нікалі крэатыўна, пануе Плошча. У гэтым сэнсе беларускую "нармальнасьць" ратуюць бярозаўцы (:B:N:) сваімі запамінальнымі "Дажджамі".
Вінцук Вячорка, для "Тузіна Гітоў"
