Экспэрт ТГ Андрэй Хадановіч нарадзіўся 13 лютага 1973 ў Менску. Навучаўся ў школе №113, потым у школе №162. Скончыў расейскае аддзяленьне філфаку БДУ, асьпірантуру пры БДУ. Выкладае замежную (францускую) літаратуру на філялягічным факультэце ў БДУ. Таксама выкладае ў Ліцэі імя Коласа і Беларускім калегіюме. Займаецца інтэлектуальнымі гульнямі кшталту «Што? Дзе? Калі?» (каманда МІФ). Перакладае на беларускую мову з ангельскай, польскай, расейскай, украінскай, францускай. Цяпер яго бібліяграфія налічвае шэсьць кніг. Акром усяго, Андрэй Хадановіч яшчэ і сьпявае - сёе-тое зь яго музычнага даробку можна пачуць на альбомах праекту "Партызанская школа" і "Я люблю ліцэй". Сваё стаўленьне да беларускай музыкі акрэсьлівае, як звышпазытыўнае. Асаблівай любоўю Хадановіча зьяўляецца рок-паэзія Міхала Анемпадыстава і творчасьць гурта "Indiga". "Тузін Гітоў" у паэта выклікае самыя трапяткія пачуцьці, бо тут прадстаўлены ўсе спэктры беларускай музыкі. "А я якраз і люблю айчынную музыку ва ўсіх яе праявах", - кажа адзін з самых папулярных беларускіх паэтаў сучаснасьці.
Вось жа, адна з галоўных намінацыяў, канечне, – “Найлепшая музыка”. На фоне такіх прызнаных майстроў, як Ігар Варашкевіч/Сяржук Трухановіч (“Неба – лёс арла”) і Зьміцер Вайцюшкевіч (“Мора”), хочацца вылучыць Янку Маўзэра, які выявіўся яшчэ й добрым мэлядыстам. Ці не таму песьня “Калыханка” так па-добраму зьдзіўляе й супярэчыць усяму, што я раней ведаў пра музыку Tav.Mauzer?
У намінацыі “Найлепшы сцэнар” хочацца вылучыць найцікавейшых паэтаў/аўтараў тэкстаў. (Зразумела, клясыка і фальклёр па-за ўвагай, адзначаем жывых удзельнікаў гіт-параду.) Сярод прэтэндэнтаў можна было б згадаць Вольгу Самусік, чые словы фігуравалі ў песьнях аж двух гуртоў zygimont VAZA і Tarpach, лірычны тэкст :B:N:, а таксама пахваліць энэргію й пазытыў Step’а (у рэп-вэрсіі) і Алмазнага фронту (у рэгі-вэрсіі). Але найбольш уражваюць Таня Беланогая (бард усё-ткі!) і… той жа Ян Маўзэр. Да абодвух – процьма дробных прыдзірак і прэтэнзіяў, але прынамсі ёсьць да чаго прыдзірацца! Янку наагул хацелася б параіць часьцей супрацоўнічаць з маладым земляком, магілёўскім паэтам Віталём Рыжковым – пойдзе на карысьць абодвум. Прынамсі, ня трэба будзе “адпачываць ад адносін” і мець аж “шэсьць гадзін калыханкі”. Пад добрую калыханку засынаеш значна хутчэй.
У намінацыі “Найлепшая адаптацыя клясыкі” па-за канкурэнцыяй песьня Зьмітра Вайцюшкевіча “Мора”, зробленая зь верша Ўладзімера Караткевіча “Мора гранітныя хвалі…”. Шкада, што так і ня выйшаў дыск на словы Караткевіча, для якога гэтая песьня была напісаная. Добра, што песьня ўрэшце зьявілася. Каб жа мой улюбёны сьпявак яшчэ лёгкіх памылак у тэксьце клясыка не рабіў!
У намінацыі “Найлепшы замежны фільм… даруйце, твор” песьня UNICEF “Сьпі, мая кветачка”, а найперш Алесь Камоцкі, што зрабіў гэтую лэмкаўскую песьню яшчэ й беларускай.
У намінацыі “Найлепшая жаночая роля” ўзнагарода дастаецца Тані Беланогай, што перамагла Вольгу Самусік з Tarpach.
У намінацыі “Найлепшая мужчынская роля” сышліся тры годныя адзін аднаго прэтэндэнты – Ігар Варашкевіч, Зьміцер Вайцюшкевіч і Ян Маўзэр. І ўжо трэцяя ўзнагарода – у Маўзэра.
У намінацыі “Найлепшая роля другога пляну” варта адзначыць Яўгенію Хіло за жаночы вакал у песьні :B:N Dazdzami...
Ганаровая ўзнагарода “За ўклад у мастацтва” дастаецца Ігару Варашкевічу (Krama), чыя песьня “Неба – лёс арла” здаецца падазрона аўтабіяграфічнай, а часам нават палохае поўнай адсутнасьцю самаіроніі.
Па правілах гульні, мусіць быць усё, як у Галівудзе. А таму нікуды ня дзецца ад намінацыі “Найлепшыя спэцэфэкты”. Эфэктна (нават спэцэфэктна!) прагучалі падпеўкі Зьм. Вайцюшкевіча ў песьні “Сьпі, мая кветачка”, а таксама калярытны беластоцкі акцэнт Stepа. Аднак перамог Аляксандар Памідораў за сымпатычнае жабінае кваканьне ў песьні “Мора”. Дзіўныя ўяўленьні пра гукі мора ў сухапутнай нацыі беларусаў! Уявіце на хвіліну: падносіш да вуха марскую ракавінку-мушлю, а адтуль – ква-ква-ква…
Дарэчы, у намінацыі “Найлепшы фільм пра жывёлаў” перамагае Бан-Жвірба зь песьняй “Малпы”, хоць мне асабіста скаканьня шэрых малпаў цалкам хапае і ў жыцьці.
Не абысьціся бязь дзьвюх спэцыяльных намінацыяў. Нашыя музыкі так прывязаныя да паветранай стыхіі, што спэцыяльна для іх засноўваецца намінацыя “Мы – дзеці неба”. Прэтэндэнты – Алмазны фронт (“Далёка да неба”), Krama (“Неба - лёс арла”) і Таня Беланогая (“Дзеці неба”). Мацней за ўсіх пра “неба ў алмазах” марыў аднайменны Алмазны фронт. Ён і перамагае.
Другую спэцыяльную намінацыю “Добрай ночы, Янка!” прадстаўляюць Tav.Mauzer са сваёй “Калыханкай” і UNICEF зь песьняй “Сьпі, мая кветачка”. Адобва творы заслугоўваюць самых добрых слоў і салодкіх сноў, але ж перамагае САПРАЎДНАЯ калыханка ад UNICEF, а не мастацкі прыём стылізацыі пад калыханку. Інакш было б ненатуральна і нават злавесна, уявіце сабе: дзіцятка засынае пад гукі Маўзэра.
Другая паводле значнасьці й прэстыжу ўзнагарода – у намінацыі “Найлепшая рэжысура” – належыць Osimira, што геніяльна зрэжысавалі ўсе кампанэнты песьні “Зязюля мыя серыя”, а таксама свой (самы гарачы на Тузіне Гітоў – цэлыя 946 галасоў!) фан-клюб, думку якога нельга не паважаць.
І нарэшце, самая галоўная ўзнагарода – у намінацыі “Найлепшы фільм”… перапрашаю, “Найлепшая песьня”. Тут узнагароду, як вы разумееце, мусіць атрымаць прадусар – ААН UNICEF, што падтрымаў песьню аднайменнага гурта. Ну які айчынны фундатар можа змагацца з такім замоўцам? Калі казаць сур’ёзьней, я крыху нязгодны з вынікамі галасаваньня на “Тузіне” й напраўду лічу найлепшаю песьняй туру “Сьпі, мая кветачка”. Відаць, перамагчы на ТГ ёй не дазволіў імідж некаторых цётачак, што сьпяваюць у праекце. Але гэта мне здаецца другасным, бо песьня напраўду атрымалася маленькім шэдэўрам (шэдэўрам для маленькіх?). Можа, малады бацька зрабіўся надта сэнтымэнтальным, але свой голас за UNICEF аддала дзесяцімесячная слухачка Алена Хадановіч, калі прыпаўзла да калёнак кампутара, ускараскалася да бацькі на калені і… нават дзьве хвіліны трыццаць пяць сэкундаў не малаціла пальцамі па клявіятуры!
Увогуле, незабыўныя ўражаньні! Нібы трапляеш у нейкую віртуальную прастору, напоўненую шыкоўнай беларускай музыкай, якую вельмі цяжка ў такой колькасьці пачуць у іншым месцы. Такі сабе дзіцячы каляровы сон з саўндтрэкам ад “Тузіна Гітоў”, якому – самы шчыры рэспэкт і падзяка!
Дзетка ўсьміхаецца:
Сон падабаецца.
