Апошні дзень зімы гурт “Pete-Paff” адзначыць вялікай падзеяй – канцэртам-прэзэнтацыяй альбому “Паглыбленьне”. 28 лютага на сцэне Палацу Рэспублікі Піт Паўлаў абяцае сабраць усіх, хто цягам трох год, калі запісваўся альбом, прыняў у гэтым працэсе ўдзел. “На сцэне зьявяцца элемэнты шоў, што не было ўласьціва для “Pete-Paff”,” – паведаміў Піт падчас уласнай прэсавай канфэрэнцыі, якую “традыцыйная, але ўжо афіцыйная прэс-аташэ” Вольга Самусік зладзіла ў стылёвай залі глямурнага кафэ “Дом”.
За час, калі альбом “Паглыбленьне” зьявіўся ў дыскарнях, да моманту, калі гэты дыск быў афіцыйна прэзэнтаваны Піт Паўлаў пасьпеў далучыць да праекту нестаючых сілаў - “традыцыйную, але цяпер афіцыйную прэс-аташэ” Вольгу Самусік і Аляксандра Багданава зь ягонай “фірмай” “Бо”. Наконт апошняга Піт не безь іранічнага захапленьня заўважыў: “Гэтая фірма пасьпяхова робіць канцэрты нетрадыцыйным спосабам – кватэрнікі, мансарднікі, сутарэньнікі, піўнічнікі і палацнікі. Зараз адзін з палацнікаў паспрабуем зрабіць 28 лютага разам.”
Паводле словаў Піта, менавіта дзякуючы гэтым новым сілам на сцэне Палацу зьявяцца элемэнты шоў, што раней не было ўласьціва для фолкавага “Pete-Paff”: “Цяпер у некаторых кампазыцыях будуць таньчыць дзяўчыны, у некаторых зьявіцца відэашэраг - адмыслова для гэтага альбому мантуюцца аўтэнтычныя кадры. Па кудзелі мае продкі паходзяць з-пад Слуцаку, а па мячы – зь Вільні. Дык вось тыя, што зь Вільні – былі вядомымі жыдоўскімі вясельнымі музыкамі, а Слуцкія – беларускімі. Былі знойдзены нават хранікальныя кадры таго часу, якія зараз мантуюцца адмыслова для прэзэнтацыі.”
Галоўнае, на што зьвярнуў увагу Піт падчас абмеркаваньня зьместу доўгачаканай плыткі ад “Pete-Paff”, тое, што “гэта спроба адаптаваць беларускія аўтэнтычныя сьпевы да сучаснага стану папулярнай музыкі”. За аснову для стварэньня песень была ўзята традыцыйная беларуская мэлёдыка, традыцыйны беларускі інструмэнтарый і аранжыроўка. “Гэта спроба ўтварыць новую музычную форму, - кажа Піт. - Вельмі цікавы падыход да аранжыровак - да гэтага такія спробы рабілі хіба што больш папсовыя калектывы, кшталту “Ляпіса”, “Лепрыконсаў”, але яны былі больш схіленыя ў бок Расеі, а ў гэтым альбоме акцэнт зроблены на беларускай аўтэнтычнасьці. Пакуль запісваўся альбом, многія з нашых калегаў перанялі і інструмэнтарый, і падыход да аранжыровак.”
Хто менавіта скарыстаў вопыт “Pete-Paff” і прывезены асабіста Пітам старажытны музычны інструмэнт дарбуку ў сваёй фолк-творчасьці Піт называць адмовіўся. Адзначыў толькі, што сам ў сваёй працы абапіраўся хіба што толькі на вопыт “Троіцы” і ў нечым “Палацу”, а астатнія фолкавыя гурты прапанаваў лічыць ужо сваімі пасьлядоўнікамі, не адмаўляючы, праўда, што некаторыя гурты маглі існаваць і працаваць усё ж паралельна – “KRIWI”, “Guda” і іншыя.
А вось адказ Піта на пытаньне пра звышмэту, якой ён намагаўся дасягнуць, працуючы над “Паглыбленьнем”, бадай, апраўдаў “доўгачаканасьць” альбому і корпкасьць працы над усім – пачынаючы з аўтэнтычнага, ўзноўленага Ярашам Малішэўскім, тэкставага матэрыялу, сканчваючы створаным Зояй Луцэвіч, а ўвасабленым Андрэем Басалыгам густоўным упакаваньнем кружэлкі. “Канчатковая мэта, - кажа Піт, - стварэньне сусьветнага гучаньня, кшталту Рыкі Марціна ў лацінскай музыцы, “Black Eyed Peas” – эўрапейскай, Горан Брэгавіч – балканскай. Хочацца, каб пазнавальнай была беларуская музыка, але гучаньне – заставалася максымальна традыцыйным.” І тут жа Піт бяз асабівага болю спускаецца на зямлю: “У гэтым альбоме гэтага не дасягнута, сказаць, што гэта пап-альбом – немагчыма. Але некаторыя песьні, кшталту “Цок-Цок-Цок”, “На Яна Купалу” – калі яны будуць гучаць па радыё, чалавеку, які глыбока не капае, можа падацца, што гэта папсовыя песьні з налётам беларускасьці.”
Ня будзь аптымістам, Піт спадзяецца, што яго канчатковай мэты калі-некалі, але дасягнуць атрымаецца. Калі не “Pete-Paff” зробіць гэта, то хоць бы яго пасьлядоўнікі. Адзінае – пераймаць тут варта ня толькі інструмэнтарый і падыход да аранжыроўкі, а ўжо зараз натхніцца і Пітавай звышмэтай.
Алена Скарабагатава, “Тузін Гітоў”
