Сапраўдная беларуская музыка існуе сама па сабе. Гэта й ня ёсьць дрэнна: мы фактычна пазьбягаем уплыву на яе дзяржаўнага рэжыму й дазваляем сабе быць менавіна гэткімі, якія на самой справе. Але ж ня толькі станоўчае ў гэтым: усе этэры забітыя суцэльным угнаеньнем (за выключэньнем асобных творчых адзінак), у якое ўкладаецца вялікая колькасьць “бабла”. І практычна безвынікова – угнаеньне й ёсьць угнаеньне.
Не бяру на сябе сьмеласьці казаць, што ўсе песьні, прапанаваныя мне да разгляду на “Тузіне” ёсьць выключна дыяманты. Але ж у наянаўсьці ня толькі прымітыўныя “Глюкі”, невыключная “Сьцяна” й бабусіны “Зодчыя”...
Нарадзілася 7 студзеня 1985 года ў Менску (“першакрасавіцкі жарт у якасьці падарунка на Каляды”). У дзяцінстве пасьпела пазаймацца мастацкай гімнастыкай, плаваньнем, нейкімі ўсходнімі адзінаборствамі (праўда, зусім нядоўга). Як апафэёз – чатыры гады ў прафэсыйным ансамблі эстраднага танцу. А на музыку бацькі неяк і забыліся. У сувязі з чым сьпявала сама: пад рып радыёпрыймача, «Рождественские встречи Аллы Пугачевой» і г.д. Эстэтыкі прагнула ня толькі душа, але й галава. Таму ў 2002-м паступіла ў БДУ на факультэт журналістыкі. Да гэтай пары актыўна супрацоўнічала з газэтамі “Народная воля”, “БДГ”, “Белорусская молодежная”... У “Музыкальную газету” прыйшла ўвесну 2004-а.
Жыцьцё ў журналістыцы не зашкодзіла жыцьцю ў музыцы. Абодва існавалі паралельна. Адзін з апошніх падарункаў лёсу й настойлівасьці характару – “пранікненьне” ў “zygimont VAZA” (непатопны айсбэрг беларускага року).
Вельмі прыемна, што Кася Камоцкая вярнулася й зараз... атрымоўвае па заслугам. Ейнае “Шостое падарожжа” насамрэч адзін з самых удалых канцэртовых запісаў з тых, што мне ўвогуле даводзілася чуць у нашых музыкаў.
Кася казала, што трохі зьдзіўленая сваім посьпехам на “Тузіне”? – Асабіста я ў гэтым ня бачу анічога нечаканага. Песьня цудоўная! Лірычная, з тонкім шнарыкам у душы. Ды й сама Кася... Ёй жа ўжо негалосна аформілі статут легендарнасьці й было б дзіўна, калі б “Падарожжа” публіка прайгнаравала.
“Сьвятло ў цемры” ад “IQ48” як мінімум паўтарае посьпех іхняга ж “Выйсьця” – перакананая, што гэтая песьня на “Тузіне” надоўга й упэўнена апануе самыя верхнія радкі. Парадаксальна, але IQ48 (з усім іхнім вясёлым і разбэшчаным “здаровалосеўскім” іміджы) на самай справе ўжо ня ў першы раз “падрывае” гіт-парад менавіта сацыяльна-асабовай тэматыкай, а ня моладзевымі сьцёбнымі байкамі, як, напрыклад, у “Таполях” (хаця й апошнія таксама вельмі цікавыя). Карацей, малайцы!
“Можна быць”. Мяркую, што “Сьцяна” абрала бязпройгрышную рытмічную тактыку – пульсаваньне. Інакш гэтая песьня ня была б нагэтулькі яскравай. Ну, так, яшчэ адзін “голасны рок”. Добры рок. Але ж не выключны. І такім чаным яны ў чарговы раз “заслупілі” сабе месца ў чародным туры.
Галоўныя пераможцы “Басовішча 2005” трывала трымаюць свае пазыцыі на “Тузіне” час ад часу падымаючыся ці сасьлізгіваючы на некалькі прыступак. Нарэшце я пачула, пра што яны насамрэч сьпяваюць... “Брудная вада” дастаткова магутная песьня. Яна, шчыра кажучы, дае сто балаў уперад за “Радыяцыю” ад “Тарпача”.
Толькі здаецца мне, што ўсё гэта нядоўга. Вось хутка “Tav. Mauzerы” выдадуць, дзякуючы польскім адмыслоўцам, сваю плытку, пройдуцца яшчэ раз зь песьняй адтуль на гіт-парадзе... А далей – усё. Большага ня будзе.
“Usplёsk” - маладэчанская группа зь вялікім запасам амбіцыяў. А гэта лепшы сябра й падаможнік у справе спасьціжэньня папулярнасьці. Нават на менскай сцэне хлопцы апошнія часам уцямна сябе паводзяць.
Вось і “Мара” ня ў першы ўжо раз спакойна перайшла ў наступны тур, упэўнена трымаючыся “паловы лідэраў”. Цікавая ж каманда, зь цікавым гучаньнем. Іх і параўнаць нават ня ведаю з кім. А “Мара” – адна з самых кідкіх песьняў на іх дэбютнюку – “КАРАгод”. Падабаюцца яны мне!
“Палац” – “Праваджала маці сына”. Ну-у... тут самае месца заявіць: без камэнтароў! Я ў гэтага калектыву ўвогуле не магу прыгадаць ніводнае кволае кампазіцыі. За ўвесь працяглы час іх існаваньня. Грамадзяне, гэта ж “Палац”! І нават адно іх імя ўжо гучыць як Знак Якасьці...
Сама песьня, бяспрэчна, добрая. Але ж ня гіт. Што, напэўна, і сьцьверджана шостай выніковай пазыцыяй. Я вельмі люблю “Палац”, але былі ў іх рэчы і куды болей фартовыя.
Каму прыйшло да галавы параўноўваць “Глюкаў” з «N.R.M.»?!? Хто ўзьняў лямант пра “беларускамоўны панк”?! Каму пашчасьціла першым зайсьціся ў эйфарыі?!... Тэкст “Ападкаў” забівае сваёй прымітыўнасьцю. “Дык гэта ж панк! Ён такім і мусіць быь”, - адкажа нехта. Але, не! Ён адно выступае супраць сэнсавай перагрузкі, а не за вершаваную дэградацыю. Ды й ня панк гэта, а імітацыя. А рабіць фічку з таго, што панкі нарэшце засьпявалі на беларускай мове – яно ўжо патыхае дрэнным густам і нават паразай.
Не, “Ападкі” зусім не натхнілі. Пажывем – паглядзім.
“zygimont VAZA” са сваёй “ContraБандай”. Вось і сустрэліся, даражэнькія, па-за рэпэтыцыйных сьценаў. Гэтая песьня рабілася без майго ўдзелу. Таму спадзяюся, што ацэнку ёй палічаць за неперадузятую.
Трэк канцэптуальны, але некалькі “адарваны”. Пэўна з-за таго, што ўвесь гэты альбом уяўляе сабою “саўндтрэк да беларускага фільма, што ня быў зьняты”. Дык сама «ContraБанда» мусіць там гучаць пры канцы, падсумоўваючы настрой і ўражаньне. Але песьня ўнушальная. І роўная. Без юнацкага максымалізму (ды й скуль яму ўжо ўзяцца?). Але стыльная. “Дыназаўры” насамрэч ведаюць сабе цану й ведаюць сваю справу.
“Чукча” – на галаву вышэй і сталей папярэдніх песьняў “Зьмяі”. Здаецца, што ўсходнія матывы пасуюць Зоі й кампаніі. Ды й наколькі мне вядома, практычна ўвесь іх новы матэрыял прасякнуты такім адценьнем. Што праўда, я была ўпэўненая, што “Вужакі” замацуюцца на верхніх прыступках. Але прагноз быў няслушным. Шкада, канечне. Але мяркую, што ня сёньня-заўтра, але ў новых турах яны ўсьцешаць нас новай, больш прабіўной песьняй. І тады, трымайцеся!
Вяртаньне “Зодчих” зь “Дзяўчынкай”.
Прадказальна. Па-песьняроўскі. Яно, канечне, мэлядычна. Ды й бабусі маёй бяспрэчна спадабаецца. Зроблена прыгожа й майстэрскі. І толькі. Без асаблівага ажыятажу, нават каб тур цягнуўся цягам некалькіх месяцаў.
Але добра, што вярнуліся. І сьмела паспрабавалі перагнаць пасьпяховую моладзь.
Вольга Самусік для “Тузіна Гітоў”
