Паэт і мастак Міхал Анемпадыстаў - "чалавек сэзону" на "Тузіне Гітоў", аўтар легендарнага "Народнага альбому", шматлікіх вершаў і тэкстаў для беларускіх камандаў. Па словах паэта, сам ён час ад часу наведвае інтэрнэт-старонку, але свой голас не аддае нікому. Міхал вельмі пазытыўна ставіцца да ідэі "Тузіна Гітоў" і чакае выхаду поўнафарматнай вэрсыі гіт-парада на беларускіх FM-хвалях, бо лічыць, што менавіта гэты факт робіць песьні сапраўднымі гітамі.
Бо музыкам мае камэнтары (а таксама, думаецца, камэнтары іншых крытыкаў) да дупы. Крытыку, прамоўленую публічна, нават калі яна канструктыўная, ніхто ня любіць. Каму гэта прыемна? Заўвагі лепей выказываць у прыватнай размове, тады ад іх можа быць нейкая карысьць. Да таго ж, праўда, баюся, каб каго не пакрыўдзіць, і праз гэта не забіць чыюсьці прагу да творчасьці. Як па мне, дык чым болей усялякага рознага, тым болей з гэтага можа быць калісьці пазьней плёну.
Камэнтаваць вынікі тура, таксама, падаецца мне ня надта канструктыўным, бо народ сам вызначыў лепшых, а растлумачыць, чаму месцы расклаліся так ці іначай, зможа хіба толькі сацыёпсіхоляг. Нам застаецца толькі прыняць гэтыя вынікі, незалежна ад чыісьці меркаваньняў і ад меркаваньняў сваіх уласных. Гіт-парады увогуле не вызначаюць лепшых, гіт-парады вызначаюць пераможцаў гіт-парадаў. Лепшых вызначае час.
Я кажу гэта не дзеля таго, каб прынізіць значнасьць гіт-парада на Тузіне, крый божа - не. Тое, што тут робіцца, патрэбна усім нам, а таксама, гэта патрэбна нашай культуры, і гэта, думаецца, самае галоўнае. Бо тут адно з тых месцаў, дзе яна (культура) варушыцца, фармуецца і мадэлюецца. Тут ёсьць інтрыга, а значыцца ёсьць жыцьцё. Вось жа яшчэ раз, кажу дзякуй мадэратарам ТГ за іхнюю вялікую працу. Так дзіржаць!
Вяртаючыся да сваіх сёньняшніх ня вельмі прыемных абавязкаў, мушу сказаць наступнае: расклад галасаваньня збольшага супадае з маімі уласнымі сымпатыямі. Гэты тур быў лёгка прагназуемы, што да мажлівых лідэраў і аўтсайдэраў. Гэтым разам, інтрыгай было тое, як разьмяркуюцца месцы ўсярэдзіне сьпіса. Выканаўцы, якія атабарыліся зьнізу табліцы, папросту ня мелі шанцаў з-за сваёй неадпаведнасьці таму фармату і тым стылёвым прыярытэтам, якія склаліся на Тузіне.
Гайда. Мне такая музыка не падабаецца. Я ўсё сьвядомае жыцьцё чую нешта падобнае па радыё і бачу па тэлевізары. Правільна зробленая і прасьпяваная, не аўтэнтычная і не эксперымэнтальная, такая музыка больш падыходзіць для афіцыйных дажынак. А таксама, для дабрачынных канцэртаў у Нямеччыне. І апошняе больш важна, чым перамога на Тузіне. Кажу гэта абсалютна сур’ёзна. Бо тое, што гэтая музыка дала шанец пажыць якой малечы, папросту выводзіць яе з музычнага кантэксту і ўздымае тэму гутаркі да іншых, больш высокіх катэгорыяў. Ня тут і ня нам гэта абмяркоўваць.
Віртуальныя тэхналёгіі. Нармальная папса. Ясна, што на Тузіне такое не пакаціла і пакаціць не магло. А для нашых FMстанцый тое што трэба, тое чаго там няма, і тое што трэба туды рабіць. Рабіце яшчэ. Адносна тэкста, то мушу прызнацца, што так і не зразумеў пра што там гаворка. Такое уражаньне, што ні пра што. Ня ведаю, можа так у гэтым жанры і трэба (кажу сур’ёзна). Але, калі пішацца тэкст па-беларуску, то замежныя словы ўстаўляць можна толькі дзеля нейкай патрэбы (сэнсавай, стылёвай), а ня так як у вас з сідымі тратуарамі палучылась. Калі вам сівыя ходнікі ня ў рыфму, то пашукайце яшчэ. Каб добры верш напісаць, трэба поўгадзінкі пасядзець (тут пасядзець, а ні пасівець).
Камэрата. Таксама няфарматны твор, які як ня дзіўна, апынуўся на 8 месцы, а не на 10 і не на 9, нават. Я падобную музыку, апошнім часам часьцяком дома слухаю. Ведаю, нават як стыль называецца (ўжо нейкія пісакі прыдумалі): філярманічнае этна. Так ці інакш, прыгожа і прафэсійна. Слухаў бы і слухаў. А калі ўжо прыдзірацца, то як амаль заўсёды гэта бывае ў людзей з кансэрваторска-філярманічных колаў, і гэта я не пра сябе, а пра Камерату, то бракуе ў іх нахабства, ў сэнсе палёта фантазій і іншых цікавых і прыемных няправільнасьцяў.
Алесь Камоцкі. Вельмі прыгожую песьню напісаў Алесь. Вельмі прыгожая аранжыроўка і інструмэнтальная частка. Трэба было, ўсё ж-такі, у сьпісе выканаўцаў пазначыць і безыменную аркестру. Яны таго вартыя. Спачатку, дарэчы, хацелася слухаць іх паасобку (Алеся і аркестру), пазьней звыкся, але асадак застаўся. Нечага мне крыху не хапае ў ягоным вакале, можа, крыху нейкага дэкадансу, хваравітасьці (у здаровым сэнсе слова).
Recha. Віншую з пачэсным трэцім месцам у гіт-парадзе. Бяручы пад увагу іхнюю нявельміфарматнасьць, гэта вельмі добра. Іхняе трэцяе месца, сьведчыць пра тое, што, прынамсі, у наведальнікаў Тузіна ёсьць патрэба ў песьнях тэксту, што мяне, як тэкставіка, натуральна радуе. Але, заўвагаў у мяне болей за ўсё, менавіта да гэтай фармацыі, таму што чакаю ад іх якаснага прарыву, а яго ўсё няма. Такое ўражаньне, што шкадуюць яны свой патэнцыял, не раскрываюцца напоўніцу, не гараць, як той казаў. Песьня роўная ад пачатку да канца, без развіцця, без кульмінацыі. А сядзіць жа ў іх у сярэдзіне большае.
Pete-Paff. Гаўно поўнае. (Жартую!) Вось у каго можна павучыцца драматургіі, у каго пазычыць здаровага нахабства і вітальнай энергетыкі. Пітавага шалу хопіць на ўсіх астатніх удзельнікаў туру. Смачна зроблена. Стодзевяностадзевяцісэкундная песьня Піта па колькасьці адрэналіну можа замяніць сабой прагляд аднаго фільма Таранціны. Карацей, нармалёвая такая песьня. Нават вакал ужо не абламывае, а наадварот, прыкалвае. Віншую!
Liberum Veto. Вакал, нажаль яшчэ не прыкалвае, а хутчэй наадварот, так як раней з тым хлопцам. Назва у групы ўдалая, і гэта ўжо палова посьпеху. І тэксты павінны ў вас атрымлівацца добрыя, так што пішыце, стварайце. Рабіце нешта, калі адчуваеце ў гэтым патрэбу.
Sunville. Мне песьня спадабалася. Яна па-добраму наіўная і шчырая. Таксама, мне падабаецца гэткі школьніцкі самадзейніцкі саўнд і вакал. Гэткі good old school. Каб запісалася гэтая песьня раней, то напэўна варта было б паставіць яе на Песьнях Свабоды.
А назву гурта лепш цяпер памяняць; ня вельмі добрая назва, не западае ў галаву адразу.
Krok / Usplёsk. Як на мой погляд, дык вось дзе ўжо фарматныя для Тузіна групы. І як на мой густ, дык якасна роўныя. Аднак адна на 4, а другая ажно на 9 мейсцы па стане на 20 верасьня. Да таго ж, асабіста мне, Usplёsk спадабаўся болей, і я не магу уцяміць чаму такая розьніца (у 5 пазыцый). Хлопцы не сумуйце. Нашы прыйдуць, разьбяромся.
Горад 312. Вось дзе ўжо стаадсоткавы хіт. Як гаварыцца, no comments. Дзякуй за добрую песьню па-беларуску, але ўсё ж такі, рэжа вуха руская “страна” у беларускамоўным перакладзе. Іншы код, іншы вобраз стварае гэтая маленькая недакладнасьць.
:В:N:. Абсалютна згодны з большасьцю электарата Тузіна, адносна выбару пераможцы тура. Той выпадак, калі цяжка нешта пракамэнтаваць, бо ёсьць суцэльны твор, дзе музыка, тэкст, вакал і шмат усяго яшчэ, цудоўным і невытлумачальным чынам сплаўлены разам. Выдатны твор. Вось толькі, няма у нас слова “сьвяча” а толькі “сьвечка”. Я раней і сам гэтага ня ведаў, мне Вольскі сказаў.
На разьвітаньне крыху самакрытыкі: а чаму вы (мадэратары Тузіна), спачатку патасна абвесьцілі мяне “чалавекам году”, а цяпер сьціпленька называеце “чалавекам мінулага сезону”. Наколькі я разумею, гэта не адно і тое ж. Вярніце цітул абратна, а то будзе як з тымі хлопцамі.
Міхал Анемпадыстаў
