Першы свой рок-гурт – “Доктор Моро” - заснаваў у 1988 годзе ў Ленінградзе. Кліп на песьню “Доктора Моро” – “Прощай, мой мальчик” увайшоў на некаторы час у ратацыю на эўрапейскае MTV. Да гэтага Аляксей працаваў у Тамбоўскай і Гарадзенскай філярмоніях і ў дзяржаўным канцэртным аркестры БССР. Адна зь яго самых вядомых кампазыцый на той час – “Пад зоркаю Пагоняй”. Па распадзе гурта “Доктор Моро” перайшоў у Дзяржаўны Рускі акадэмічны тэатар імя Горкага ў Менску, дзе працуе акторам і па сёньня. Выканаў ролі ў спэктаклях “Раскіданае гняздо” (Янка), “Хрыстос і Антыхрыст” (царэвіч Аляксей), “Амфітрыён” (Амфітрыён) ды інш. Музычную кар’еру працягнуў у 1996 годзе альбомам “Бэмс”. Аўтар музыкі да шматлікіх спэктакляў і кінафільмаў. У 1999 годзе заснаваў гурт “Сястра”, што складаецца з былых і цяперашніх удзельнікаў дзяржаўнага канцэртнага аркестра РБ. У дыскаграфіі мае шэсьць альбомаў. Лічыць, што музыка бывае таленавітай і кепскай, у незалежнасьці ад мовы выкананьня. Мяркуе, што гіт-парад – добры спосаб заявіць пра сябе менавіта маладым музыкам, а знаным тое ня надта патрэбна.
Магчыма, магу дапусьціць, што прычына ў некаторых палягае ў непрымірымай грамадзянскай пазыцыі. Гэтая катэгорыя выканаўцаў даволі напорліва, па-юнацку пратэстуе і ў соты раз заўпэўнівае нас у тым, пра што мы і так даўно ведаем. Мяркую, што больш актуальна было бы папросту павучыцца ў каго-небудзь граць ды сьпяваць, а ў дадатак яшчэ і прыкласьці высілкі да гэтага. Намагацца прыдумаць новае. Вобраз, напрыклад. Паэтычны, маецца на ўвазе, як бы гэта агідна не выглядала. Ведаеце, пракамэнтаваць наўпрост тое, што адбываецца наўкол і выкарыстаць пры гэтым рыфму і няхітры рыфец, які даўно набіў аскому, кожны дурань у змозе. А вось здолей прыдумаць мэлёдыю ды вобраз - з гэтым бяда. Вось чым магчыма было бы па-сапраўднаму спужаць зьвера, якога жадаеце напужаць, калі насамрэч жадаеце.
У астатнім з разьмеркаванымі пазіцыямі збольшага згодны. На мой густ зьмяніў бы становішча ў гіт-парадзе трох песень. Вартыя больш высокіх месцаў "Заенька" ў выкананьні "Indiga" ды Ігара Варашкевіча (на другую пазыцыю), "Песьня Чугайстра" ("Тінь Сонця") на пяць пазыцый ўверх, а вось "Край" ад "Neuro Dubel" пасунуў бы на дзьве пазыцыі ўніз.
Аляксей Шадзько
