Да 28-годзьдзя свайго існаваньня пачынальнікі экспэрымэнтальнага року ў Беларусі алічбавалі свой архіў і выклалі ўсе свае запісы ў сеціва. У сувязі з уваходжаньнем «Зарціпо» ў віртуальную Залю славы беларускага рок-н-ролу на «Тузіне Гітоў» заснавальнік гурта Андрэй Іваноў згадаў самыя яскравыя моманты з гісторыі і распавёў пра лёсы былых музыкаў каманды.
Уласна назва «Зарціпо» зьявілася ў каманды Андрэя Іванова ў 1988 годзе. Да гэтага шэсьць гадоў яны гралі пад назвай «Блізьняты». Аднак, Андрэй лічыць, што ў гэтых камандаў адна гісторыя на дваіх.Свае першыя запісы «Блізьняты» зрабілі ў фантастычных на той час умовах, як для беларускіх рок-камандаў. Частку матэрыялу для свайго альбома музыкі запісалі на перасоўнай студыі беларускага радыё ў 1983 годзе, а запіс некалькіх трэкаў для дэбютніка і другога альбома каманды «Сёмая хвіліна» адбыўся ў 1984 годзе ў Менску на перасоўнай студыі «MCI» ўсесаюзнай фірмы «Мелодия».
«Гэта быў вялічэзны 10-мэтровы вагон, увесь забіты высокаякаснай гуказапісвальнай апаратурай. Каляровыя маніторы, 24-канальны магнітафон з сыстэмай шумапаніжэньня «Dolby», мікшэрны пульт «Sony» ды іншыя дзівосы. Казалі, што каштаваў ён 250 тысячаў даляраў, быў зроблены на замову брытанцаў да Алімпіяды-80. Потым там пісалі ўсялякіх эстрадных сьпевакоў ды народныя хоры. Удзень. А ўначы тамсама запісвалася ўсялякая экзотыка. Гукарэжысэр нашага першага альбома Віктар Глазкоў, у 83-м запісваў на гэтай студыі адначасова „Аквариум“, „Странные игры“ і „Мануфактуру“», — згадвае Андрэй Іваноў.
Тады ў «Блізьнятах» саліраваў Андрэй Талкачоў (ён жа граў на клявішах). Музыку і словы пісалі разам — Талкачоў, Андрэй Іваноў і нават гукарэжысэр каманды Зьміцер Плотка. Словы да беларускіх песень належаць паэту Алесю Касьценю.
У 1988 годзе ў гурце абнавіўся склад — прыйшоў новы вакаліст Валеры Шашок, далучыўся саксафаніст Алесь Камоцкі. Ужо пад новай назвай «Зарціпо» музыкі запісалі альбом вострасацыяльных песень пад назвай «Час дантыста», падрыхтавалі цікавае канцэртнае шоў, але гэты склад каманды неўзабаве распаўся. Цягам наступных гадоў праз гурт прайшлі шэраг цікавых музыкаў — гітарыст Лявон Нарушэвіч, басіст Валер Башкоў, бубнач Аляксей Зайцаў.
«Зарціпо» пэўны час пэрыядычна ладзілі канцэрты ў арт-кавяні «Праспэкт», куды запрашалі сваіх калегаў з гуртоў «Новае Неба», «Мроя», «Зіндан».
Апошнія запісы з вакалістам гурт зрабіў у 1991 годзе на маскоўскай студыі «Мелодия». Cтудыю на той час дзялілі з Аляксандрам Градзкім. Зь лістапада 1992 году каманда «Зарціпо» пераўтварылася ў інструмэнтальнае трыё. «Як Валера Шашок вырашыў завязаць з музыкай, мы пэўны час шукалі вакаліста, але потым наогул адмовіліся ад гэтай ідэі і сталі граць утрох з Башковым і Зайцавым», — згадвае Андрэй Іваноў.
У 1996-м годзе «Зарціпо» перайшло ў іншую якасьць — каманда Іванова стала першым беларускім віртуальным гуртом. «Вынік апошняга складу Ляшкевіч—Зайцаў—Башкоў—Іваноў быў вельмі высокі, і я ня бачыў сэнсу зьбіраць новы, а паспрабаваў зрабіць „віртуальны гурт“. Да 2002 году працаваў над матэрыялам ды пэрыядычна выступаў як у Менску, так і ў Бэрліне. А потым спыніў дзейнасьць у Беларусі, пагрузіўся ў „плынь унутранага творчага руху“. Адно толькі сыстэматычна выяжджаў у Бэрлін з клюбнымі канцэртамі для „спробы пяра“ ды за творчай адваротнай сувязьзю. Але я ня думаю, што цяпер мне трэба ехаць у Нямеччыну і знаходзіцца там доўгі час. Аднаўляю актыўную канцэртную дзейнасьць у Менску», — так камэнтуе апошнія 15 гадоў існаваньня свайго праекту Андрэй.
Цягам усяго 2009 году вялася праца над алічбаваньнем усіх запісаў каманды, якія вырашана было выкласьці ў вольным доступе ў сеціва. «Усе гэтыя альбомы ўяўляюць для мяне каштоўнасьць. У розных складах, у розных стылях, але аб’яднаныя бескампраміснасьцю і шчырасьцю. Я сам ня чуў некаторыя песьні амаль 20 гадоў і быў уражаны, наколькі яны захавалі сваю актуальнасьць», — кажа лідэр «Зарціпо».
На сёньня:
Вакаліст гурта Валеры Шашок жыве і працуе ў Менску, з часоў «Зарціпо» музыкай не займаецца.
Бубнач Сяргей Ахрамовіч працаваў музычным рэдактарам на шэрагу беларускіх радыёстанцыяў, цяпер працуе ў Польшчы.
Першы вакаліст гурта і аўтар шэрагу песень Андрэй Талкачоў працягвае займацца музыкай, пісаць песьні і прадусаваць маладых выканаўцаў.
Першы гукарэжысэр і аўтар шэрагу песень Зьміцер Плотка з 1989 году жыве ў ЗША, працуе праграмістам.
Бубнач Сяргей Старыковіч жыў і працаваў у ЗША, цяпер працуе ў Менску прафэсійным перакладчыкам.
Гітарыст і флейтыст Лявон Нарушэвіч з 1991 году заснаваў уласную групу «Князь Мышкін», гукарэжысэр на радыё.
Гітарыст Уладзімер Вуколаў жыве ў Канадзе, мае будаўнічы бізнэс.
Саксафаніст Алесь Камоцкі заняўся сольнай кар’ерай і стаў знакамітым выканаўцам і паэтам.
Басіст Валер Башкоў стаў адным з самых запатрабаваных беларускіх музыкаў, цяпер працуе ў гурце Ірыны Дарафеевай.
Бубнач і гукарэжысэр Аляксей Зайцаў адзін зь лепшых сучасных беларускіх гукарэжысэраў, прадусар.
Гукарэжысэр Аляксандар Ляшкевіч з 1996 году гукарэжысэр у гурце «Ляпіс Трубяцкой».
Аўтар шэрагу песень Алесь Касьцень — вядомы беларускі паэт, аўтар газэты «Звязда», памёр 17 верасьня 2009 году.
Дыскаграфія гуртоў «Блізьняты» і «Зарціпо»:
Бяз назвы (1984)
«Сёмая хвіліна» (1985)
«Час дантиста» (1988)
«Лю» (1990)
«Счушо» (1990)
Зартипо. Мелодия (1991)
Avant (1991)
RadioBy (1993)
Wasser Zar (1995)
Overpsycho (2010)
Mp3:
Блізьняты — Страцім-лебедзь (запіс 1984 году)
Блізьняты — Супэркампутар (запіс 1985 году)
Зарціпо — На лысом горбе (1990)
Зарціпо — Лю (1990)
Усе альбомы гурта можна пачуць на Last.fm
Падрыхтаваў Сяргей Будкін, «Тузін Гітоў»
