Кроў — адзін з найбольш вядомых рэпэраў Беларусі ды самы таямнічы. Заснавальнік і лідэр палітычна-сацыяльнага рэп-праекту «Чырвоным па Белым», які запісвае ўжо трэці альбом. У рэп-асяродку яго называюць «амбасадар беларускага гіп-гопу ў Эўропе». Зьвязана гэта з тым, што Кроў займаецца актыўнай прамоцыяй айчыннага рэпу па-за межамі краіны, як і наогул беларускай музыкі і беларускага музычнага рынку. Лічыць, што для разьвіцьця музыкі выканаўцам патрэбная матывацыя, а нічога так не мабілізуе, як жаданьне быць першым і найлепшым. «Тузін Гітоў», на яго думку, якраз і дае магчымасьць паспаборнічаць музыкам між сабой, і тым самым спрычыняецца да разьвіцьця музыкі ў нашай краіне. А слухачам дае магчымасьць зарыентавацца ў тым, што адбываецца на нашым музычным рынку.
Сама думка гіт-параду мне вельмі падабаецца. Можа папулярнасьць «Тузіну» яшчэ ня тая, каб казаць, што ён рэпрэзэнтатыўны ў пляне ўсёй Беларусі, але напэўна настолькі папулярны, каб адлюстроўваць музычныя густы беларускамоўнай часткі нашай краіны. Ды і добра, што музыкі маюць магчымасьць паспаборнічаць паміж сабой, што падвышае якасьць музыкі. Зразумела, адным «Жыве Беларусь» не пракормісься.
Каб ня «ліць ваду» перайду да канкрэтаў:
N.R.M. — Усё роўна мы пераможам!
Нейкія супярэчныя пачуцьці выклікае ў мяне гэтая песня. Раз слухаю — падабаецца, уключу празь некалькі гадзін — галава балець пачынае. N.R.M. = энэргія!!! Менавіта энэргія ўплывае на тое, што мне гэтая песьня падабаецца. Нягледзячы, што тэкст просты, музыка нескладаная. А можа так і трэба, проста, нескладана, але канкрэтна?! Не падабаецца лёгкая банальнасьць. А што ўплывае на боль галавы? Ня ведаю. Мабыць шмат папараць-кветкі куру… :). Насамрэч цяжка крытыкаваць асобы, якія я ВЕЛЬМІ паважаю. Паважаю за ўсё тое, што зрабілі для беларускай музыкі. Магчыма, калі б ня «Мроя», N.R.M. і асабліва Лявон не было б ані мяне, ані іншых папулярных цяпер музыкаў. Звычайна ніхто не слухаў бы беларускамоўнай музыкі. І ні які ULIS, ні якая «Бонда» ня выратавала б сытуацыю. Моладзь, менавіта моладзь, пачала размаўляць на нашай роднай мове, цікавіцца сытуацыяй у краіне пад уплывам «Незалежнай Рэспублікі Мроя». Чаму я гэта тут пішу?! Проста зьявілася магчымасьць публічна падзякаваць за іх працу. Вялікі РСПКТ вам хлопцы!
Tav. Mauzer feat. Сьвета Сугака — Беларусь будзе вольнай!
Чарговы гіт ад «Маўзэраў». Усё ж не дарма выйгралі БАСы. Тэкст жорсткі, у маім стылі, стоадсаткова трапляе ў мой густ. Музыка, ну… гард-кор, як гард-кор. Шчыра кажучы я аматар гард-кору накшталт Limp Bizkit, мне ў «Маўзэраў» не хапае DJ’a turntablist’ы які даправіў бы ўсё scretching’ам і яшчэ рэчытатыва з добрым флоў. Хоць зь іншага боку гэта б ўжо ня быў Tav. Mauzer, які мы ведаем і любім. Пытаньне маю, чаму Сьветкі так мала было? Магла б ужо сваю зваротку напісаць і прасьпяваць.
Дарэчы зьвярнуў увагу на тое, што ў беларускіх гуртах бліжэй да выбараў зьявілася тэндэнцыя да аптымізму: «Усё роўна мы пераможам!», «Беларусь будзе вольнай!», «Сьвятло ў цемры». Гэта толькі радуе, так трымаць!
UltraВожык — Фабрыка сноў
Вось табе зьява — «сьвядомая» папса. Ніколі не падумаў бы што нешта такое будзе ў нашай краіне:). Тэкст «сьвядомы», музыка лёгкая, голас апрацаваны электроннымі плагінамі. Я думаў, што час натхненьня Kraftwerk ужо мінуў, атрымоўваецца што не зусім. Праблема гэтай песьні ў тым, што ў адрозненьні ад так званай музыкі «папулярнай» у мае вуха яна ня ўпала.
De Shifer — Час прыйшоў
Памаранчовыя атакуюць! Прыемна, што ўкраінцы сьпяваюць па-беларуску, павага! Можа прыйдзе час і маскалі праспяваюць па-нашаму?! Што тычыцца песьні, дык усё сапсаваў пачатак. Ну ўжо такая танная папса! Я нават каб не псаваць сабе настрою зрабіў малую папраўку. Звычайна прыбраў уступ і у маім прыватным міксе песьня пачынаецца адразу з рэфрэна. Далей усё ў парадку. Ёсьць power, энэргія, прыемны жаночы вакал. Карацей, мяне «торкнула».
Тінь Сонця — Песьня Чугайстра
На жаль, ніколі ня чуў арыгіналу ад Gods Tower, таму не магу параўнаць яго з кавэрам. Наогул, песьня ў выкананьні «Тінь Сонця» мне вельмі спадабалася, нават цяпер мурлыкаю пад нос: «Калі можаш завітай да мяне ты…»:) Адзіны мінус, што песьня задоўгая. Пасьля пятай хвіліны праслухоўваньня пераўтвараецца ў фон і перастаеш зьвяртаць на яе ўвагу.
Indiga + Варашкевіч — Заенька
Чытаеш Indiga, а вусны вымаўляюць — Руся. Нешта ёсьць у гэтай асобе, што заварожвае і вымушае зьвярнуць увагу. Песьні гурта розьняцца між сабой. Такая стылістычная разнастайнасьць прыцягвае. Пачынаеш нецярпліва чакаць наступных песен, каб даведацца, што яшчэ яны могуць прыдумаць. Таксама было і з сынглам «Заенька», чакаў. Не расчараваўся! Такое ўражаньне, што Руся зь Ігарам разумеюцца бяз словаў. Музыка, галасы зьліваюцца ў адно цэлае — шыкоўна! Ва ўсіх песьнях Indigа ёсьць разынка, а імя яму — Руся, а дакладней яе голас. Я прыйшоў да высновы, што Руся сваім голасам і стылем сьпеву можа выратаваць кожную песьню з кожным гуртом. Прыклад — Partyzone. Зь нецярплівасьцю чакаю новых прац.
IQ48 — Сьвятло ў цемры
Выдатнае спалучэньне ска-панку з элемэнтамі рэчытатыву ў вакале! У такім стылі вакалу я найлепш разьбіраюся, таму скажу, што ў IQ48, на жаль, ацэньваю яго вельмі нэгатыўна. Няма ў ім ніякай афарбоўкі. Пра flow увогуле няма чаго казаць, яго там звычайна няма. Аб skills’ах нават ня буду ўзгадваць. Добра што Саша не спрабуе сваіх сіл у рэпе, бо гэта быў бы нейкі зьдзек над стылем. Хоць наогул яго вакал добра накладаецца на музыку гурта й у сукупнасьці ўсё гучыць прывабна і файна. «Сьвятло ў цемры» праслухаў з задавальненнем, але маю ўлюбёную з IQ48 «Карыду» не перабіла. Дарэчы, мушу прызнацца, што IQ48, нягледзячы ні на што, адзін з маіх любімых беларускіх гуртоў.
Tav. Mauzer — Брудная вада
Нічога новага тут не напішу, амаль тыя самыя пачуцьці, як і пасля праслухоўваньня «Беларусь будзе вольнай!». Цікавы, мілагучны вакал, які прабівае наскрозь, жорсткія рыфы, карацей усё як трэба.
Вайцюшкевіч і WZ-Orkiestra — Дарога
Вымушаны не пагадзіцца са Зьмітром Сасноўскім, які ў папярэднім туры пісаў, што ня ведае маладых, амбітных людзей, якім бы падабалася музыка Вайцюшкевіча. Старым сябе не лічу, амбіцыяў хоць адбаўляй ды і сустракаліся мы ня раз (можа ў масцы мяне не пазнаеш:)). Дык вось, «Танга з ружай» даволі доўга быў у маім плэй-лісце. Толькі вось розьніца паміж намі ў тым, што я «пана артыста» не лічу за «найталенавітага музыку». Як можна назваць таленавітым чалавека, які ня можа выказаць пачуцьці сваімі словамі, праз што вымушаны карыстацца з чужых вершаў?! З музыкай справа выглядае ўжо лепш, але ж і так скампанаваць мэлёдыю ўжо не такая складаная справа як падаецца, апошняе гэта праца музыкаў з WZ-Orkiestrа. Наогул, песьні ў Вайцюшкевіча атрымоўваюцца прыемныя, але нічога больш.
Палац — Прыляцела ластаўка
Да «Палаца» маю агромністы сэнтымэнт. Памятаю было мне гадоў хіба 12, па БТ часьцяком круцілі кліп, у якім нейкія дзядзькі і цёткі танцавалі ў народных касьцюмах і сьпявалі песьні, падобныя да тых, якімі мне дакучалі бабулкі на вёсцы. Толькі ў іх гэта атрымоўвалася неяк так файна, што заслухваўся разінуўшы рот. Пабег да таты, каб запытацца хто гэта, а ён з сатысфакцыяй адказаў — «Палац». Дзяцяці ўжо не патрэбны былі ніякія замежнікі з Ace of Base ці 2Unlimited. Пабег да музкрамы набыць іх касэту. Вось такая гісторыя. Ад таго часу, што б «Палац» ні зрабіў, мне ўсё падабаецца. «Прыляцела ластаўка» не зьяўляецца выключэньнем.
Guda i Drolls — Сьвяты Яня
Музыка ў стылі фольк, этна і наогул архаічныя сьпевы мне вельмі падабаюцца. Але паколькі я ў гэтай музыцы ўвогуле не разьбіраюся, таму і ацаніць яе мне цяжка. Такую музыку проста ўспрымаю, і ўспрымаю вельмі пазытыўна.
Krona — Гол
Нічога цікавага тут не знайшоў. Усё нейкае абыякавае. З усёй песьні запамяталася толькі адно слова — футбол.
Кроў
