«Наеховичи»: «Бла-бла-бла Лукашэнка»

3 сакавіка ў клюбе «Рэактар» адбыўся выступ клезмэр-гараж-бэнду «Наеховичи». Музыкі заехалі да нас з Санкт-Пецярбургу, нібыта па дарозе ў вялікі эўрапейскі тур.

Канцэрт распачаў Papa Bo Selektah з балканскімі сэтамі. Саша Багданаў стварыў настрой як у фільмах Кустурыцы, і гэта было вельмі да месца. Бо той саўнд, зь якім прыехалі ў Менск «Наеховичи», апынуўся сумесьсю габрэйскіх народных сьпеваў якраз з балканскімі матывамі. А таксама з рок-н-ролам, рэгі ды шансонам. У такой разнастайнасьці хіба толькі глухі ня здолеў бы знайсьці тое, што падабаецца менавіта яму.

Публіка на канцэрце сабралася ад сямі да сямідзесяці: карагодзікі а-ля «хава нагіла» вадзіў увесь «Рэактар». Акрамя, хіба што, дэлегацыі з амбасады Ізраілю: што зробіш, сур’ёзная арганізацыя мусіць паводзіць сябе сур’ёзна ў любых абставінах.

Большасьць песень Іван Жук зь сябрамі сьпявалі на ідыш, што не перашкаджала агульнаму разуменьню. Сябры габрэйскай грамадзкай арганізацыі «Гілель» з радасьцю перакладалі ўсім жадаючым, што «бла-бла-бла Лукашэнка» значыць усяго толькі «Лукашэнка паказаў нам дарогу пад Баранавічамі».

Сумна не было нават тым, хто словаў не заўважаў увогуле. Акрамя абаяльнага франтмэна, які нагадваў крыху менш глянцавы варыянт вакаліста Gogol Bordello, ня менш цікава выглядалі і астатнія музыкі: Дзьмітры Храмцоў — у розныя хвіліны канцэрту ці басіст, ці скрыпач; бубнач Фёдар Машанджынаў і клярнэтыст-саксафаніст Максім Карпычаў. Скрыпачку кожны беларус разумее: на ёй граюць ня толькі ў філярмоніі, але, напрыклад, і на вясельлях жару даюць. Але тое, што «Наеховичи» выраблялі з клярнэтам, непадрыхтаванага слухача ўражвала і захапляла.

Ці то праз гэта, ці то праз тое, што мала прывезьлі, але нятанныя альбомы гурта разышліся яшчэ да сярэдзіны канцэрту. Дарэчы, нават каробачкі з дыскамі «Наеховичей» адкрываюцца ў адваротны бок. Вось гэта сапраўдны клезмэр!

Янка Самайловіч, ТГ