Сяргей Філімонаў: «У іх – Джэк Джонсан, у нас - Jab club»

| 14.06.2008 |

Экспэрт ТГ скончыў у 1981 годзе гістарычны факультэт БДУ. З уласнага прызнаньня быў крытыкам буржуазнай культуры. У часы перабудовы жыў у Маскве, працаваў у турыстычным бізнэсе, а па вяртаньні ў Беларусь трапіў на Беларускае тэлебачаньне – «зусім выпадкова», як кажа Сяргей. Займаўся рознымі праектамі, як эканамічнага ды рэклямнага кшталту, так і забаўляльнага. Быў аўтарам і вядучым некалькіх праграмаў, сярод якіх «Спадарожнікавая антэна» і «Відзьмо-нявідзьмо». Праца над апошняй праграмай і стала ў выніку асноўным заняткам. Менавіта «Відзьмо-нявідзьмо» ў сярэдзіне 90-х адной зь першай на постсавецкай прасторы атрымала права на трансляцыю цырымоніяў уручэньня «Оскару» і «Грэмі». Цяпер праграма выходзіць на тэлеканале СТВ. Экспэрт ТГ кажа, што слухае любую музыку, акром прымітыву: рок усіх стыляў (не без вынятку мэталу, панку ды інды), джаз (асабліва мадэрновы) ды этна-музыку. На старонку гіт-параду заходзіць, каб «не згубіць беларускі музычны кантэкст».

Неаднойчы праслухаў песьні ўдзельнікаў гэтага туру на ТГ. І зазначыў для сябе, што амаль усе трэкі зьяўляюцца нібыта «здаровым глытком пэсымізму». У гэтым ёсьць свае недахопы, але ж і свая перавага. Мне ня сорамна за аніводную кампазыцыю. Усе яны цікавыя, усе можна паслухаць болей за адзін раз. У розны час, пад розны настрой. Спачатку спадабалася адно, потым на першы план выйшла другое. Але, усё па парадку.

Я не зразумеў, чаму ўнізе апынуліся сьпевы, якія там апынуліся. Лідэрам туру магла стаць палова нумароў.

12. У песеньцы «Мясцовых» элемэнты праг-мэталу, своеасаблівы пост-рок. Занадта шмат сэнсу, словаў, ня вельмі кранае з той прычыны… Але цікавей таго, што гучыць з кожнага прасу. У сэнсе, FM-прасаў.

11. Песьня «Незнаёмыя твары» зроблена ў гэтак званай «актуальнай плыні». Так, поп-панк, індзі – гэтыя накірункі, безумоўна, найбольш папулярныя ў маладога пакаленьня. Мне спадабалася сама спроба хлопцаў граць так. Таму што адчуваю: акурат цяпер, у часы «антыпрадусарскай музычнай рэвалюцыі», у сьвеце нараджаецца новае пакаленьне музыкаў, якія будуць панаваць у наступныя 30-40 гадоў. У гэтых жа сьпевах, як і ў папярэдніх, занадта шмат словаў. Але ёсьць удалыя: «мы сталіся незнаёмцамі…». Параіў бы хлопцам паслухаць альбомы брытанскага гурта The Kooks. Там кожнае слова мае сваё месца, свой націск. Праўда, можа Miod прагнуць стварыць нешта іншае, сваё? Шчыра жадаю посьпехаў.

10. Адзін з маіх прыватных фаварытаў чарту – гурт «Рокаш». Адразу згадваю гурт Steeleye Span, фолькавую сьпявачку Мэдзьдзі Праёр, праекты Excalibur I & II ды шмат чаго яшчэ… «Рокаш» – гэта тое, што мне было б цікава паслухаць яшчэ. У іхным творы няма юнацкага запалу (а ці трэба?), але ж ёсьць арыгінальнасьць, настрой ды, зрэшты, Мастацтва.

9. «Сьцяна» - альтэрнатыўны рок, пост-гранж… Хіба гэты стыль адпавядае «Калыханцы» ў звычайным сэнсе? Можа, «Калыханка» жартоўная? А дзе тады сьцёб? Можа, ён і ёсьць, але гучыць сур'ёзна. Зашмат сэнсу. У выніку, слова «Go!» запамінаецца болей за ўсё астатняе. Негледзячы на крытыку, я ўсё роўна лічу, што з FM-прасаў лепей бы гучалі падобныя сьпевы.

8. «Троіца» - зьмястоўна, гіпнатычна, містычна, філязофскі… Бязьмежна, няўцешна, безвыхадна… Схіляюся перад талентам.

7. Borealis. Што ж, а-ля скандынаўскі прагрэсіўны рок. А чаму не? Урэшце, Tristania, Within Temptation, Kamelot ці падобныя маюць шмат фэнаў па ўсім сьвеце. Беларускі варыянт гэтаксама прыемна пачуць.

6. «О! Як ня сорамна! Людзей зьняважаць. І гэта – самае вясёлае з усяго?!» – так я падумаў у час першага праслухоўваньня. Але потым адчуў глыбокі сацыяльны зьмест твору:). Ды зразумеў, што сам твор пра «Підарасаў» мне прыйшоўся даспадобы. Акурат з прычыны зьместу. Музыка ж адпавядае таму зьместу!

5. «Глюкі» - !!! Ведаеце, я чуў іхны іншы твор, пра «ападкі»… Даволі даўно. Ды памятаю! Гэтыя хлопцы – нашыя «Арктычныя малпачкі», Kaiser Chiefs, Billy Talent ды Fallout Boy… Усё адразу - у адным твары. Ну, можа тэхніка выкананьня ня самая высокая, ну, можа песьня нагадвае шмат чаго зь вядомага. І клясыкаў рок-музыкі… і сучасныя модныя гурты. І што? Справа ж ня ў гэтым. А ў тым азарце, у той аўры, у той шчырасьці і адпаведнасьці думкам пакаленьня - гэта ўсё тут, безумоўна, прысутнічае. Талент ёсьць талент. Гэтую песьню я слухаў шмат разоў.

4. «Загінулым паэтам прысьвячаецца» – гэта міні-рок-опэра! Што і казаць? Вольскі – гэта наш сучасны музычны «Колас-Купала». Дзесьці я прачытаў тое параўнаньне. Згодны.

3. «Сёньня Купала, заўтра Ян» - Балканы, гуцульскія матывы, Jethro Tull, Fairport Convention… Што яшчэ тут у складзе? Фольк ніколі не бывае неактуальным. Мода на яго то мацнее, то зьнікае. Цяпер – мацнее. Але зацікаўленасьць фолькам ёсьць, была ды будзе ўсюды і заўсёды.

2. І ў якім гэта раёне якога гораду дзясяты паверх будынка нагадвае пра Ямайку? Беларуская вэрсія Боба Марлі. Кажаце, плюс «трохі рэпу»? Значыць, беларуская вэрсія таго, што сьпяваюць цяпер бясконцыя дзеці Боба Марлі. Здаецца, іх – чалавек 12, а тое і 13. На чале зь Зігі Марлі.

1. А лідэра ніяк нельга палічыць «рэгей-выканаўцам». Як тое вызначана ў іхнім файліку. Гэта хутчэй нагадвае старамоднае (70-х гадоў) «індзі», ці, можа, альтэрнатыўны поп-рок, які грае, напрыклад, амэрыканскі сэрфэр Джэк Джонсан. Праўда, акурат яно цяпер зьяўляецца дужа актуальным у сьвеце. Апошні неблагі альбом Джонсана напачатку 2008-га ажно некалькі тыдняў быў першым сярод гітоў Білборда ў ЗША. Ягоны прададзены тыраж перавышае тыражы Кайлі, Мадоны, Мэраі Кэры ды шматлікіх іншых поп-дзіваў… А хто зь ліку аматараў папсы, здолеў бы такое ўявіць? Я адразу запаралеліў для сябе твор Jab Club з запісамі Джонсана. Паставіў той CD, ды сапраўды адшукаў сугучнасьць. Але ні песьні Джонсана, ні «Вуліца дым» не зьяўляюцца гітамі ў звычайным разуменьні. Але сталі. Тыя – у Амэрыцы. Гэты – у вас:). Добра!

Усё цікава. Але ў сайта «Тузін Гітоў», здаецца, ёсьць вялікая праблема. Тут абсалютна няма чаго рабіць тым, хто шукае бязглуздай забавы, скокаў ці проста хоча прыемна і летуценна бавіць час. Трэба ж папярэджваць, што Вы прапануеце амаль увесь спектр актуальных у сьвеце жанраў, стыляў ды накірункаў, акрамя толькі што падобнасьцяў да Мадоны, Кайлі ці Дж. Майкла. Дзе сьпевы пра «favourite girl» ці пра «make love!», га? Яны ж маюць ня толькі бязглузды, але і такі жыцьцясьцвярджальны сэнс!!!

Сяргей Філімонаў, для ТГ

У сетках:

падзяліцца ў сваёй сетцы:
Тузін Гітоў у Twitter

Камэнтары:

Для абмеркаваньня гэтага матэрыялу Вам неабходна аўтарызавацца альбо зарэгістравацца.