Экспэрт ТГ нарадзіўся 7 жніўня 1983 году ў Менску. Скончыў школу №145, потым радыётэхнічны коледж на праграміста, вучыўся на рэжысэра ў беларускім унівэрсытэце культуры. Яшчэ пры канцы 90-х ён пачаў уздымаць беларускі клюбны рух, стаў першым чалавекам у Менску, які прафэсійна ўзяўся за букінг. У 2001 годзе адкрыў агенцтва Diskoteq. Дзякуючы яму ў Беларусь прыехалі лепшыя ды-джэі сьвету: Tiesto, E-Z Rollers, Heiko&Maiko, ATB, зладзіў міжнародны фэст «Рэйвалюцыя», зладзіў уласнае ды-джэй шоў Pre-Party Radio Show, а таксама галасаваньне за лепшага ды-джэя краіны з цырымоніяй BESTDJ.BY. Ва ўласнай дыскаграфіі мае два альбома - Amoral Strength (2001) і MicroDance (2007). Жыва цікавіцца тым, што адбываецца па-за межамі электроннай музыкі, таму «Тузін Гітоў» у гэтым сэнсе для яго незамяняльны. Скардзіцца толькі, што тут толькі беларускамоўныя песьні. «Хаця гэта добрая альтэрнатыва, бо паўсюль усё па-расейску», - падумаўшы дадае экспэрт ТГ.
Згодны з выбарам наведнікаў – песьня «Підарасы» мне спадабалася. Востра, энэргічна і моцна. Бескампрамісны гіт. А вось што да другога месца, то я не прыхільнік такой творчасьці, што прэзэнтуюць «Глюкі». Мяркую, што больш маладым слухачам іх «АntiEMO» можа прыйсьціся да спадобы. Пэўна, што нават можа стаць актуаліяй на сучасных школьных выпускных.
А вось «Зорка Вэнэра» не зачапіла. Гітом яе назваць складана, але мяркуючы па галасаваньні (трэцяе месца), людзі лічаць па-іншаму. Клясны твор «Бяжы, хлопец». Да прафэсіяналаў не дая***ся. А вось творчасьць бардаў (Тацьцяна Беланогая) цяжка пераварваецца маім арганізмам. Мяркую, што кожнаму – сваё.
«Усё нармальна, мама!» – весялуха! Проста закарціла зь сябрамі выпіць па чарачцы гарачай вады ў нармальным пабе. А вось гурту Nevma параіў бы зладзіць сумесны выступ на выпускным разам з «Глюкамі». Назваць «Вялікі выпускны».
Уразіўся аранжыроўкай ў Prima-Vera. Звычайна ў беларускай поп-музыцы зрэдчас гэтаму дзівісься… І назва праекта цікавая – вера ў цыгарэты? Ці цыгарэты Прыма – гэта Вера?
Пад «Калыханку» гурта «Сьцяна» я бы не заснуў. Прышпільненькая такая. Нармальна.
Паслухаў песьню гурта Unia і адчуў, што зроблена ўсё пісьменна. Фольк-рок ці тое як назваць, ня ведаю. Але ж не маё. Тое самае – «Здань». Відаць стаў я зусім не рамантычным. Рэаліі папросту іншыя. Пагатоў і Горадня ад Менску зусім недалёка. Усьміхнуўся песеньцы «Дольчэ Віта». Раю сумесна зрабіць трэк з AGL :). Пра беларускую мэнтальнасьць можна трайнік напісаць…
Нік Маторын, для ТГ
